Klik, tik op de fotootjes

Of ik mee wilde werken aan zijn blog, vroeg Hans. Ik zei ja. Want ik draag onze groep een warm hart toe en vele dansers zijn dierbare vrienden van me geworden. Ook Hans.

Dan stuurt Hans me de foto’s. Het blijft confronterend mezelf terug te zien. Vaak vergeet ik namelijk dat ik een aangezichtsverlamming heb. Door reacties van vreemden en op het moment dat ik foto’s of video’s van mezelf zie, word ik er aan herinnerd. Toch laat ik mezelf hier zien. In al mijn perfecte imperfectie. Gelikte plaatjes zijn er al genoeg in onze beeldcultuur. En mede door de dans heb ik geleerd ook datgene wat lastig is, aan te kijken.

Wat doe jij?

Liefs
Patty